دستور داد كه لباس سياه را كه شعار عباسيان بود از تن بيرون آورند و لباس سبز « 23 » را به رسم علويان بر تن كنند . و دخترش « ام حبيب » را به تزويج حضرت درآورد ( ام حبيب چهل سال از امام عليه السّلام كوچكتر بود ) و همچنين دختر ديگرش « ام فضل » را به عقد محمّد بن على عليه السّلام فرزند آن حضرت درآورد . ( امام جواد عليه السّلام در اين زمان هفت سال بيشتر نداشت ) . « 24 » و خودش توران دختر حسن بن سهل را تزويج كرد . « 25 » يكى از اهداف اين ازدواجها آن گونه كه پاره‌اى مورّخان نيز نقل كرده‌اند ، گماشتن جاسوس براى حضرت بود چنان كه حضرت جواد عليه السّلام توسط همسرش مسموم و به شهادت رسيد . مأمون ، هم دربارهء حضرت رضا عليه السّلام اين هدف را دنبال مىكرد و هم دربارهء فضل بن سهل . وى با طرح مسألهء ولايتعهدى از يك سو قصد آن داشت كه به حكومت خود مشروعيت بخشد تا از قيامها و شورشهاى علويان در امان بماند و از سويى ديگر خطر وجود امام عليه السّلام را كنترل نمايد ، و با اين كار رابطهء

--> ( 23 ) - امير على در روح الاسلام مىنويسد : اولاد فاطمه رنگ سبز را كه رنگ مورد علاقهء پيغمبر بود به عنوان نشانهء هدف خود برگزيدند و بنى اميه رنگ سفيد و بنى عباس رنگ سياه را انتخاب كردند . امير على ، روح الاسلام ، ص 286 . همچنين فليپ حتى ، تاريخ عرب ، ص 403 ؛ محمد مناظر احسن ، زندگى در حكومت عبّاسيان ، ص 68 . ( 24 ) - ابن كثير مىنويسد : « حضرت جواد عليه السّلام تا سال 215 هجرى با ام فضل همبستر نشد . » ابن كثير ، البداية و النهاية ، 1 / 269 . فتال نيشابورى مىافزايد : « براى اسحاق پسر موسى بن جعفر عليه السّلام دختر عمويش اسحاق بن جعفر بن محمد را به زنى گرفت و او را امير الحاج كرد . » فتال نيشابورى ، روضة الواعظين ، ص 372 . ( 25 ) - شيخ صدوق ، عيون اخبار الرضا عليه السّلام ، 2 / 387 ؛ سيوطى ، تاريخ الخلفاء ، ص 307 ؛ ابن جوزى ، تذكرة الخواص ، ص 200 ؛ عطاردى ، مسند الامام الرضا عليه السّلام ، 1 / 70 ؛ ابن خياط ، تاريخ خليفه ، 2 / 508 ؛ ابن طلحه ، مطالب السئول ، ص 85 ؛ ابن كثير ، البداية و النهاية ، 10 / 248 ؛ ابن طقطقى ، تاريخ فخرى ، ص 301 ؛ ابن اثير ، تاريخ كامل ( ترجمهء عباس خليلى ) ، 10 / 270 ؛ جرير طبرى ، تاريخ طبرى ، ( ترجمهء ابو القاسم پاينده ) ، 13 / 5659 ؛ مسعودى ، مروج الذهب ، 2 / 441 ؛ فتال نيشابورى ، روضة الواعظين ، ص 2 - 371 ؛ باقر مجلسى ، بحار الانوار ، 12 / 120 ، شيخ مفيد ، الارشاد ، ( ترجمهء رسولى محلاتى ) ، ص 4 - 253 ؛ شيخ عباس قمى ، منتهى الآمال ، ص 326 ؛ مسعودى ، اثبات الوصية ، ( ترجمهء جواد نجفى ) ، ص 8 - 397 ؛ مير خواند ، تاريخ روضة الصفا ، 3 / 9 - 458 ؛ بحرانى ، مدينة المعاجز ، ص 470 به بعد .